خرید و فروش خودرو

بازار خرید و فروش خودرو

خرید و فروش خودرو

بازار خرید و فروش خودرو

۷ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «خودرو جدید» ثبت شده است


تصور کنید که چقدر دنیای بهتری می‌شد اگر سرعت 240 کیلومتر بر ساعت قانونی بود. اگر کمی چاشنی تخیّل و فانتزی‌اش را هم زیاد کنید و ترافیک و جاده‌های خراب را فراموش کنید، به این فکر کنید که چقدر در زمان صرفه‌جویی و چقدر از خستگی سفر کم می‌شد. البته در این حالت، هزار مرتبه بیشتر سوخت مصرف خواهید کرد، ولی در مقابل، ساعت‌ها و روزهای بی‌شماری را در سال در اختیار خواهید داشت که با هیچ‌چیز قابل‌جایگزینی نیست. در همین حال، لذت سرعت را به تنهایی نباید فراموش کرد. پتانسیل واقعی یک خودروی مدرن را تجربه خواهید کرد؛ چیزی که در حالت عادی و محدودیت ۱۱۰ کیلومتر بر ساعت، تنها درصدی از آن مشخص می‌شود.

 سفری کوتاه در اتوبان‌های بدون محدودیت سرعت در آلمان

بر این اساس، مایک داف از «کار اند درایور» به سرزمین ژرمن‌ها رفته تا از نزدیک با زندگی در ۲۴۰ کیلومتر بر ساعت آشنا شود. آلمان تنها کشور بزرگ پیشرفته است که هنوز هم در بخش زیادی از شبکه «اتوبان»های خود، محدودیت سرعت تعیین نمی‌کند. در نتیجه، جاده‌های آلمان یکی از آرزوهای علاقه‌مندان به سرعت است. به منظور بررسی شرایط واقعی جاده‌های آلمان و همان طور که گفته می‌شود، «بهشت رانندگی»، مایک داف و همراهانش تصمیم گرفتند که از مسیر اتوبان‌ها یک دور کامل به دور کشور بزنند. این مسیر از فرانکفورت شروع می‌شود؛ سپس به مونیخ و از آنجا تا برلین ادامه می‌یابد و در نهایت دوباره به فرانکفورت بزرگ می‌رسد. به دلیل محدودیت زمانی، گروه تصمیم گرفتند که این کار را در طی ۳ روز انجام دهند و برای انجام آن از یک مرسدس‌بنز S63 AMG 4MATIC استفاده کنند؛ خودرویی که قطعاً مرز ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت را رد خواهد کرد.

 سفری کوتاه در اتوبان‌های بدون محدودیت سرعت در آلمان

در حال حاضر حدود یک‌سوم شبکه اتوبانی ۸۰۰۰ مایلی با محدودیت سرعت، چه به صورت دائم و چه به صورت موقت، مواجه است. ولی در همین حال، تا اولین مسیر بدون محدودیت سرعت، فاصله چندانی نبود. تنها ۲ دقیقه بعد از اینکه گروه فرودگاه فرانکفورت را ترک کردند، در جاده A5 به طرف جنوب قرار گرفتند. در ادامه گزارش این سفر را از زبان مایک داف مرور می‌کنیم.

 سفری کوتاه در اتوبان‌های بدون محدودیت سرعت در آلمان

وقتی از اولین تابلوی: Ende aller Streckenverbote یا به‌عبارتی «پایان تمام محدودیت‌ها» رد شدیم، S63 تازه در حال گرم‌کردن خود بود. البته ابتدا کمی هم در مورد نتیجه‌گیری از این علامت در آلمان مردّد بودیم؛ چرا که یک دایره سفید بود که پنج نوار قطری در خود داشت و بیشتر شبیه نمادی برای نشان دادن خرابی جاده بود. شاید هم چون ما قبلاً این علامت را کمتر دیده بودیم. 

ترافیک زیادی بود. در همین حال، خودروها به سرعت رد می‌شدند و نظم سفت و سختی نیز در حرکت از بین خطوط داشتند. جاده‌هایی که در آن‌ها اتومبیل‌ها تحت قانون پخش مولکولی در سطح مسیر پراکنده شده‌اند، برای همه ما آشناست. ولی خودروهای آلمانی همیشه با نظم در جاده حرکت می‌کنند. به همین دلیل است که آلمان در یک جاده چهار بانده حجم ترافیک بیشتری از جاده‌های ۱۰ بانده در امریکا جابجا می‌کند. 

در ادامه مسیر، مرسدس به سرعت ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت رسیده بود، ولی باز هم خودروهای سریع‌تر از ما سبقت می‌گرفتند. البته چیزی که توجه ما را جلب کرد، سبقت 911 GT3 ها نبود؛ بلکه یک ولوو V70 را دیدیم که با یک بسته بر روی سقف و دو تا بچه در عقب، می‌شد گفت که حداقل ۱۹۰ کیلومتر سرعت داشت.

 سفری کوتاه در اتوبان‌های بدون محدودیت سرعت در آلمان

اولین توقف‌گاه در ۱۰ مایلی ما قرار داشت: مکان یادبود روزمایر؛ جایی که «برند روزمایر»، راننده جایزه بزرگ آلمانی در سال ۱۹۳۸ فوت کرده بود. روزمایر به نوعی از اولین قربانیان جنون ملی سرعت در آلمان به شمار می‌رود. 

مورخان آلمانی همیشه می‌خواهند به این نکته اشاره کنند که اتوبان قبل از ظهور هیتلر در آلمان وجود داشته، امّا سهم قابل‌توجه نازی‌ها در توسعه شبکه اتوبان‌های آلمان نمی‌تواند نادیده گرفته شود. این رژیم نازی بود که اتوبان‌ها را بر روی نقشه برد و آن‌ها را نام‌گذاری کرد. مسیر A5 بین فرانکفورت و دارمستات اولین بخش شبکه اتوبانی موسوم به «اتوبان‌های رایش» بود که در سال ۱۹۳۵ بازگشایی شد و بعد از آن، برای آزمایش‌های سرعت توسط اتو یونیون و مرسدس‌بنز استفاده شد؛ آزمایش‌های سرعتی که منجر به مرگ روزمایر شد. 

پس از دریافت اندکی اطلاعات بیشتر در مورد روزمه‌یر و تست سرعتش، کار دیگری نداشتیم و بایستی مسیر ۲۶۰ مایلی خود را تا مونیخ شروع می‌کردیم. نزدیک‌های شب، با چهره جدیدی از اتوبان‌های آلمان مواجه شدیم. خودروهای زیادی در طول راه دیده می‌شدند و هر چه جلوتر می‌رفتیم عدد علامت‌های محدودیت سرعت کمتر می‌شد: ۱۳۰، ۱۲۰ و ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت. البته آلمانی‌ها هم این قوانین را بسیار جدّی می‌گیرند؛ چون سخت‌گیری پلیس در جاده حکم‌فرماست. به ما اخطار داده شد که با کمک دوربین‌های کنترل سرعت، رانندگان خاطی جریمه می‌شوند. این جریمه‌ها از ۱۱۰ دلار شروع شده و تا بیش از هزار دلار نیز می‌رسد و هر کجای دنیا هم که بروید، به سراغ شما خواهند آمد. البته در مورد ما، اول به جایی که مرسدس را کرایه کرده بودیم، می‌رفتند. 

با سرعت کمی که داشتیم، کمی با امکانات مرسدس سرگرم شدیم؛ چیزهایی مانند گزارش سفر کامپیوتری «مرک» که نشان می‌داد در سفرمان از فرانکفورت تا مونیخ، به طور متوسط سرعتی برابر ۸۳ کیلومتر بر ساعت داشته‌ایم.

 سفری کوتاه در اتوبان‌های بدون محدودیت سرعت در آلمان

روز دوم برای ما از همان طلوع آفتاب آغاز شد. وقتی به ایالت باواریا رسیدیم، به دنبال مسیر A95 به طرف جنوب و مرز اتریش بودیم؛ زیرا از یکی از دوستان آلمانی شنیده بودیم که این مسیر، یکی از بهترین بخش‌های شبکه اتوبانی برای سرعت‌گرفتن است. 

برخلاف A5، این مسیر نه مستقیم بود، نه مسطح و نه حتی عرض خوبی داشت. در هر طرف جاده، دو لاین قرار داشت که از یکدیگر جدا شده بودند. این جاده از یک سری دره عبور می‌کرد و به سمت قله اوج می‌گرفت و بیشتر شبیه جاده‌های توریستی بود. S63 در این مسیر به راحتی مرز ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت را رد کرد و در همین حال، کابین آرامش خود را داشت و دور موتور نیز هنوز زیر ۳۰۰۰ دور بر دقیقه بود. ولی بعد از یک پیچ طولانی، سرانجام به جایی رسیدیم که منتظرش بودیم: یک مسیر مستقیم به طول ۲ مایل و به جز یک تراک که کنار جاده افتاده بود، خودروی دیگری در آن نبود. 

پدال گاز تا انتها پایین رفت و گیربکس تا دنده ۶ شیفت داد و برای محکم‌کاری آن را به دنده پنجم برگرداندیم. صدای موتور S63 درآمده و دماغ کاپوت چند درجه بلند شده بود. در همین حال، سرعت ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت که بسیاری از خودروهای سریع آلمانی به آن محدود شده‌اند، در سرعت‌سنج آمد و گذشت. در سرعت ۲۸۰ کیلومتر بر ساعت به دلیل تأثیر نیروی آئرودینامیک، از شدت شتاب‌گرفتن خودرو کم شد. بیرون را که نگاه می‌کردیم، سرعت دیوانه‌کننده بود. در سرعت ۳۰۰ کیلومتر، جریان هوا از بالای درها صدایی شبیه سوت ایجاد می‌کرد. فرمان نیز که به طرز خارق‌العاده‌ای تا قبل از این سرعت دقیق بود، شرایطش اندکی عوض شد و الان کمی سبک بود. همان‌طور که سرعت می‌گرفتیم، عکاس ما نیز سرعت را بلند برایمان می‌شمرد: ۳۰۶، ۳۰۷، ۳۰۸ … 

ولی در سرعت ۳۰۹ کیلومتر بر ساعت متوقف شدیم؛‌ یا این حدّ نهایی قدرت مرسدس است و یا اینکه یک محدودیت برای آن درنظر گرفته‌اند. برداشتن پا از روی پدال گاز شبیه به آن بود که ترمز پرقدرت گرفته باشیم. امّا درنهایت یک سرعت ۳۰۹ کیلومتر بر ساعتی را در یک سدان لوکس ۲۲۰۰ کیلوگرمی بدون هیچ قانون بازدارنده‌ای تجربه کردیم.

 سفری کوتاه در اتوبان‌های بدون محدودیت سرعت در آلمان

بعد از آن دوباره راهمان را کج کردیم و به طرف مونیخ با سرعت ۱۳۰ کیلومتر بر ساعت راه افتادیم. البته اندکی نیاز به استراحت هم داشتیم. شرایط رانندگان برای ساعت‌های طولانی شاید فقط برای یک راننده مسابقات لمان عادی باشد. داخل مونیخ نیز وارد شدیم تا ساختمان مرکزی سیلندر-مانند ب‌ام‌و را از نزدیک دیده باشیم. بعد از آن، اتوبان A9 و ۹ ساعت تا برلین در پیش روی ما بود. سرعت ترافیک نسبت به روز گذشته بالاتر بود؛ ولی چند مکان ساخت و ساز در بین راه، از سرعت‌ها کم می‌کرد. 

در آلمان می‌توان با سرعت رانندگی کرد، ولی به ندرت می‌توان با همان سرعت سفر کرد. در مسیرمان به سمت برلین، در یک مرکز خدمات بین‌راهی، «رست‌هوف»، نگه داشتیم تا برای ناهار چیزی بخوریم. جالب اینکه تنها غذاهایی که به ما پیشنهاد شد، انواع مختلف سوسیس بود. شرایط اتاق‌های استراحت بیشتر از همه دارای شرایط خاص آلمانی بود. شما بایستی برای گرفتن آن پول پرداخت کنید؛ ولی در همین حال، یک بلیط جداگانه نیز به شما داده می‌شود که می‌توانید در همان مدت در فروشگاه باشید. در راه به طرف برلین، سری به کلیسای «اتوبان» هم زدیم.

 سفری کوتاه در اتوبان‌های بدون محدودیت سرعت در آلمان

ایستگاه بعدی در آن سر اتوبان، در منطقه قدیمی متفقین در برلین بود که البته هنوز هم برای بازرسی کامیون‌ها استفاده می‌شد. البته هدف اصلی ما دیدن AVUS و اتوبان A115 بود. این اتوبان در سال ۱۹۲۱ به عنوان یک مسیر آموزشی رانندگی و پیست مسابقه بازگشایی شد؛ یک اتوبان ۶ مایلی در هر انتهای آن یک پیچ وجود داشت. یکی از بزرگ‌ترین رقابت‌های جایزه بزرگ که البته به صورت قهرمانی نبود، در سال ۱۹۳۷ در این مسیر برگزار شد که برنده آن هرمان لانگ بود و در همان زمان نیز روزمایر سریع‌تر دور را با سرعت ۲۷۵ کیلومتر بر ساعت زد. امّا بعد از مرگ روزمایر در نزدیکی فرانکفورت، AVUS به عنوان مکانی خطرناک برای خودروهای جایزه بزرگ شناخته شده و بعد از آن برای مسابقات با سرعت کمتر مانند، کلاس موتورسیکلت استفاده شد. در سال ۱۹۹۵، کیث اودور، راننده بریتانیایی در یک دور مسابقات تورینگ-سدان در اینجا کشته شد و تنها اندکی پس از آن، پیست مسابقه به صورت کامل بسته شد. با این حال، جایگاه تماشاگران باقی‌مانده، خاطرات زیادی را زنده می‌کند.

 سفری کوتاه در اتوبان‌های بدون محدودیت سرعت در آلمان

با پشت سر گذاشتن سریع‌ترین مسافرت ممکن، روز بعد در فرانکفورت بودیم. با این وجود، در زمانی کمتر از ۲۴ ساعت، تنها ۲۲۸۰ کیلومتر را پشت سر گذاشته بودیم؛ یعنی سرعت متوسطی در حدود ۹۵ کیلومتر بر ساعت. 

ترافیک روزافزون، مکان‌های ساخت‌وساز بی‌شمار، قسمت‌های محدودیت سرعت زیاد در کنار قابلیت‌های رانندگی فوق‌العاده، از مشخصات اتوبان‌های آلمان هستند. در بزرگراه‌های آلمان، حداقل می‌توانید بدون هیچ نگرانی به سرعت ۱۳۰ کیلومتر بر ساعت برسید. همچنین این امکان را دارید که با سرعت بالاتر از ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت، لذت و هیجان رانندگی یک خودروی مدرن را تجربه کنید.

استارت

novin
۱۰ تیر ۹۶ ، ۱۸:۱۵ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

در دنیای خودروها این‌طور بیان می‌شود که عدد بالاتر نشان‌دهنده کیفیت بهتر است. به هر حال، قدرت اسب بخار بیشتر و میزان مسافت طی شده بیشتر با هر باک پر، خواسته همه رانندگان است و همین موارد باعث می‌شوند که حس کنیم، عدد اکتان بالاتر برابر با کارایی بیشتر است. شرکت‌های سازنده بنزین هم این ذهنیت را دریافته و از هیچ تلاشی برای برآورده کردن این خواسته راننده‌ها دریغ نمی‌کنند. برچسب گذاری بنزین با اکتان ۸۷ به عنوان بنزین معمولی و بنزین با اکتان ۹۱ یا ۹۳ به عنوان بنزین سوپر تلاشی در جهت تقویت این طرز فکر است.

 بنزین سوپر بزنیم یا بنزین معمولی؟

از آنجایی که بنزین سوپر نسبت به بنزین معمولی قیمت بالاتری دارد، این شرکت‌ها علاقمندند که افراد بیشتری را به پرداخت پول بیشتر به ازای کیفیت بهتر سوخت ترغیب کنند. اینجاست که فلسفه معنی عدد اکتان بنزین وارد کارزار می‌شود. در طی زمان طولانی به مردم قبولانده شده که سوخت با عدد اکتان بالا، تمیزتر و کامل‌تر می‌سوزد، و انرژی بیشتر و میزان مسافت طی شده بیشتری نسبت به بنزین با عدد اکتان معمولی برای آن‌ها به ارمغان می‌آورد، زیرا این سوخت انرژی بیشتری در خود دارد. هیچ‌کدام از این اظهارنظرها صحیح نیستند، در حقیقت عدد اکتان بنزین هیچ ربطی به میزان قدرت آن ندارد، این عدد فقط بیان کننده این است که این سوخت قبل از اشتعال تا چه حد می‌تواند فشرده شود، هرچقدر عدد اکتان بالاتر باشد، احتمال اشتعال تحت فشار آن کمتر است. 

ولی چرا همه می‌خواهند سوختی تولید کنند که اشتعال آن در موتور سخت‌تر باشد؟ برای فهمیدن نقش عدد اکتان و فشار احتراق در موتور، آشنایی با اصطلاحی به نام “knock” ضروری به نظر می‌رسد. وقتی که بنزین از طریق انژکتور به داخل سیلندر اسپری می‌شود و با اکسیژن ترکیب می‌شود، طراحان موتور انتظار دارند این سوخت به حالت گاز در آنجا بماند تا زمانی که شمع‌ها روشن شوند و باعث انفجار برای حرکت به سمت پایین پیستون برای ایجاد نیرو شوند. مدت زمان این انفجار بسیار حیاتی است، بنزینی که خیلی سریع مشتعل شود باعث ایجاد knock (ضربه) می‌شود که این عمل خروجی و کارایی موتور را کاهش می‌دهد و حتی در شرایط بد می‌تواند به موتور آسیب فیزیکی برساند. 

در اکثر موتورها، به ندرت شاهد این نوع ضربه هستیم و این به این دلیل است که میزان تراکم (فشاری که مخلوط سوخت و هوا به سیلندر وارد می‌کند) به اندازه کافی پایین است و عدد اکتان بنزین‌های معمولی کافی و مطلوب است. قاطعانه می‌توان گفت هیچ سودی از استفاده از بنزین‌های سطح بالا در موتورهای استاندارد و خوب نصیب شما نخواهد شد، زیرا این موتورها قادر نیستند از این خاصیت ضربهٔ کمتر سود ببرند، اگرچه طرح‌های مدیریت موتور پیشرفته‌تر به ویژه مدل‌های به کار رفته در وسایل مجهز به تکنولوژی توربو شارژ و سوپر شارژ می‌توانند تراکم را تا حد بالایی انجام دهند، بنابراین به بنزین‌های با اکتان بالاتر برای جلوگیری از ایجاد ضربه نیازمندند. 

تقریباً در دستورالعمل همه وسایل نقلیه عدد اکتان بهینه برای آن وسیله درج شده است. برخی از خودروهای لوکس یا مسابقه‌ای از هشداری بر روی درب باک استفاده می‌کنند که بر روی آن نوشته شده «فقط از سوخت بدون سرب با کیفیت بالا استفاده کنید 

novin
۰۶ تیر ۹۶ ، ۱۸:۱۰ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

دی‌لایت (Daylight)، ال‌ای‌دی روز یا روشنایی در روز؛ اگر علاقه‌مند به دنیای خودرو باشید احتمالاً تاکنون این نام‌ها را شنیده‌اید. حتی در بسیاری از خودروهای جدید دی لایت به‌عنوان یکی از ویژگی‌های خودرو عنوان می‌شود؛ اما دلیل نصب و تأکید بر چراغ‌های دی لایت چیست؟ آیا صرفاً جنبه زیبایی دارد یا برای آن کارایی بیشتری در نظر گرفته شده است؟

 دی‌لایت در اتومبیل چیست و چرا استفاده از آن مفید می باشد ؟

چند سالی است که اگر در خیابان‌ها راه بروید متوجه خودروهایی خارجی می‌شوید که در روز آفتابی با چراغ‌های روشن حرکت می‌کنند. شاید حتی آن را نوعی خودنمایی نیز تلقی کرده باشید اما روی دیگر این سکه همان جلب توجه شماست. تصور کنید عرض خیابان را طی می‌کنید. اگر متوجه این چراغ‌ها شوید طبیعتاً می‌ایستید تا خودروی موردنظر عبور کند.

novin
۰۴ تیر ۹۶ ، ۱۸:۰۸ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

به طور معمول حرکت به سمت پایین پیستون هوا را به درون موتور مى کشاند. این هوا با سوخت ترکیب مى شود و براى تولید قدرت مى سوزاند. توربوشارژر یک سیستم اگزوز-محور است که توان خروجى موتور را افزایش مى دهد. به طور معمول حرکت به سمت پایین پیستون هوا را به درون موتور مى کشاند. این هوا با سوخت ترکیب مى شود و براى تولید قدرت مى سوزاند. با فشار پدال گاز میزان هوایى که وارد مى شود افزایش مى یابد. در نتیجه افزایش هواى درون موتور باعث بهبود فرآیند سوخت و افزایش قدرت موتور مى شود.

novin
۰۲ تیر ۹۶ ، ۱۸:۰۵ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

نیسان بلیدگلایدر یکی از رادیکال‌ترین خودروهای مفهومی 5 سال اخیر است. خودرویی الکتریکی با ظاهری منحصربه‌فرد و طراحی سه‌نفره‌ی فریبنده.

هم‌اکنون نیسان یک‌قدم فراتر گذاشته و نمونه‌های پروتوتایپ این خودرو را ساخته و ما این شانس را داشته‌ایم تا این خودروی کانسپت را آزمایش کنیم و ببینیم که روی جاده چه حسی دارد.

بلیدگلایدر با طول 4300 میلی‌متر تقریباً از نظر طولی با فورد فوکوس برابری می‌کند اما به‌طور باورنکردنی‌ای به سطح زمین نزدیک است. ارتفاع خودرو از سطح زمین نیز تنها 1300 میلی‌متر است. نیروبخش این خودرو مجموعه باتری لیتیوم یونی 220 کیلووات ساعتی است که دو پیشرانه‌ی الکتریکی 174 اسب بخاری را یاری می‌رسانند. هر یک از این پیشرانه‌ها روی چرخ‌های عقبی قرار دارند.

این نیرو برای چنین خودرویی زیاد است چراکه بلیدگلایدر تنها 1300 کیلوگرم وزن دارد؛ بنابراین شریک فنی نیسان در این پروژه که شرکت مهندسی پیشرفته‌ی ویلیامز است ادعا می‌کند این خودرو در کمتر از 5 ثانیه به سرعت 100 کیلومتر در ساعت می‌رسد و می‌تواند به سقف سرعت 191 کیلومتر در ساعت نیز دست یابد.

کابین این خودرو نیز طراحی رادیکال سه‌نفره را به نمایش می‌گذارد. دو صندلی عقبی اندکی پشت دو سمت راننده قرار دارند و به‌طور شگفت‌انگیزی فضای پای زیادی را ارائه می‌کنند. دید صندلی مرکزی نیز توسط صفحات نمایش احاطه شده و دو صفحه در هر دو سمت پانل سیستم اطلاعات سرگرمی مرکزی دیده می‌شوند. غربیلک فرمان نیز دارای تنظیمات منتیو مانند فراری بوده و دارای اهرم‌هایی است که سیستم کنترل کشش این خودرو را تنظیم می‌کنند. ویلیامز نیز کار مهندسی برخی از تنظیمات را بر عهده داشته که از آن‌ها می‌توان به توانایی خاموش کردن کامل این سیستم و یا حالت دریفت اشاره کرد.

تست کوتاه ما در پیست خودروهای کارت برزیل به راننده‌ی شرکت ویلیامز اجازه می‌داد تا مزیت‌های بخش جلوی نازک و بخش عقبی پهن‌تر را به همه نشان بدهد. حتی با غیرفعال کردن سیستم کنترل کشش، بلیدگلایدر توانایی حیرت‌آور خود در چسبیدن به زمین را نشان می‌داد.

همچنین موج بی‌وقفه‌ای از کارایی سیستم الکتریکی آنی وجود داشت، این احساس را در هر خودروی الکتریکی از نیسان لیف گرفته تا BMW i3 وجود دارد اما چیزی که این حس را تقویت می‌کند دیدن عناصر جدید و دانستن این نکته است که تنها چند سانتی‌متر از سطح زمین فاصله دارید. پرفورمنس واقعی است. خط شروع/پایان پیست کوتاه است اما ما در زمانی کوتاه سرعت بیش از 110 کیلومتر در ساعت را روی سرعت‌سنج مرکزی می‌بینیم.

راننده ویلیامز در پیست اولین نشانه‌های کشیده شدن لاستیک‌های جلو روی آسفالت را می‌شنود و از آن به عنوان نشانه‌ای برای کاستن فشار روی پدال گاز استفاده می‌کند. در کل این خودرو هیجان بسیار زیادی دارد و ما دوست داشتیم تا مدت بیشتری را با حالت‌های مختلف این خودرو بگذرانیم.


محیط کابین از نظر سرنشینان عجیب‌وغریب است و اگر قدتان بلند باشد باید پاهایتان را به طرف راننده کج کنید. وارد شدن به کابین خودرو به‌طور شگفت‌انگیزی آسان است که البته نبود سقف به این موضوع کمک کرده است.


آیا این خودرو به خط تولید راه پیدا می‌کند؟ مقامات نیسان انتقال این خودرو از حالت مفهومی به حالت تولیدی را رد کرده‌اند اما کمپانی قویاً در حال توسعه‌ی خودروهای الکتریکی خود است. یکی از مقامات بازاریابی و استراتژی تولید کمپانی به ما گفته که قدم بعدی اضافه کردن خودروی الکتریکی دیگری به خط تولید است اما این خودرو احتمالاً نمونه‌ای اسپورت نخواهد بود.

شکی وجود ندارد که بلیدگلایدر دید هیجان‌انگیزی از آن چیزی که یک خودروی اسپورت الکتریکی می‌تواند ارائه کند را نشان می‌دهد. این خودرو تکنولوژی‌های فریبنده و شاسی عالی خود را در یک پکیج برجسته ارائه می‌کند. تخم‌مرغ‌ها واقعاً در سبد نیسان قرار دارند. اگر سخنان مقامات به حقیقت بپیوندد، شاید نسخه‌ی تولیدی چنین خودرویی نیز چراغ سبز را دریافت کند اما اگر خط تولید خودروهای الکتریکی توسعه هم نیابد، شاید یک خودروی اسپورت الکتریکی با ظاهری معمولی‌تر را ببینیم. اما تا آن زمان شاهد الفت روزافزون مشتریان با این‌گونه تکنولوژی‌ها در خودروهای جدیدشان خواهیم بود.

novin
۲۷ آبان ۹۵ ، ۱۶:۳۰ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

چرا خیلی از رانندگان پارک کردن در سایه را ترجیح می‌دهند؟ آیا گرم شدن خودرو زیر نور آفتاب می تواند به آن آسیب بزند؟ در این مطلب می‌خواهیم به این سوالات پاسخ بدهیم، و در مقدمه باید بگوییم که بله، نور آفتاب می‌تواند به بیرون و داخل خودروی شما آسیب بزند.

آسیب به داخل خودرو 

نور خورشید می‌تواند به چند روش به داخل خودروی شما صدمه بزند. ترکیب اشعه‌ی فرابنفش و حرارت فوق‌العاده‌ای که ایجاد می‌شود برای لوازم داخل خودرو ضرر زیادی دارد و گاهی تعمیر این لوازم می‌تواند هزینه‌ی سنگینی داشته باشد. داشبورد نسبت به جاهای دیگر کابین خودرو بیشتر تحت نور آفتاب قرار می‌گیرد و حرارت روی آن توسط شیشه‌ی جلو تشدید می‌شود. داشبورد ممکن است در مدت زمان نسبتا کوتاهی رنگش را از دست بدهد. بعضی از موادی که در داشبورد به کار می‌روند در اثر حرارت بیش از حد ترک می‌خورند و یا از هم باز می‌شوند، در این صورت ظاهر زیبای داشبورد از بین می‌رود.

مشکلات مشابهی ممکن است برای صندلی‌ها و تودوزی آنها پیش بیاید. صندلی‌ها چرمی اگر به طور مداوم زیر نور آفتاب باشند خیلی زودتر کهنه می‌شوند. در صندلی‌های مشکی و تیره‌رنگ، پریدن رنگ صندلی خیلی بیشتر به چشم می‌آید. در معرض نور آفتاب بودن، همچنین روغن‌های طبیعی چرم را خشک می‌کند و باعث سفت شدن و ترک خوردن آن می‌شود. معمولا خودروسازان از چرم‌های مقاوم به نور افتاب استفاده می‌کنند، اما این چرم‌ها هم اگر بیش از حد زیر نور باشند مقاومت خود را از دست می‌دهند.

نور خورشید برای رنگ بیرونی خودرو هم مضر است. رنگ‌های تیره‌تر مانند سیاه، آبی یا قرمز حساسیت بیشتری به این نور دارند، اما در هر حال رنگ هر خودرویی ممکن است در اثر نور بی‌وقفه و مداوم آفتاب خراب شود. قطعاتی پلاستیکی بیرون خودرو هم در معرض خطر هستند. معمولا به قطعاتی نظیر سپر، گلگیر، پوشش آینه‌ها و باربند بی‌توجهی می‌شود، اما رنگ آنها هم ممکن است در اثر نور آفتاب از بین برود.

جلوگیری از آسیب ها 

به چند روش ساده می‌توانید از آسیب رساندن نور خورشید به خودرو جلوگیری کنید. همیشه سعی کنید در سایه پارک کنید، و یا بهتر، زیر یک سقف. اگر مجبورید خودرورا زیر نور مستقیم خورشید رها کنید، شیشه‌ها (مخصوصا شیشه‌ی جلو) را بپوشانید تا از تابش مستقیم نور به داشبورد جلوگیری کنید. این کار خودروی شما را خنک‌تر نگه می‌دارد و وقتی برمی‌گردید هم راحت‌تر خواهید بود. صندلی‌ها را هم می‌توانید به شکلی مشابه با کاور بپوشانید.

بیرون خودرو را با دستمال یا ابر خیس پاک کنید. برای این کار از دستمال خشک استفاده نکنید، این کار ممکن است به رنگ خودرو بیشتر آسیب بزند. واکس‌های مخصوصی هم برای پاک کردن رنگ خودرو در بازار موجود هستند که استفاده از آنها هم می‌تواند اثرات مضر نور آفتاب را تا حد زیادی کاهش دهد. اگر برای محافظت از خودروی خود از چادر استفاده می‌کنید، سعی کنید از چادرهای دولایه که لایه‌ی میانی پنبه‌ای دارند استفاده کنید. چادرهای نامرغوب ممکن است باعث خط افتادن روی بدنه‌ی خودرو شوند و یا در اثر تصاعد گازهای شیمیایی از خود، تاثیر بدی روی رنگ خودرو بگذارند. با رعایت کردن این موارد می‌توانید از رنگ خودروی خود در برابر نور آفتاب محافظت کنید.

novin
۲۰ شهریور ۹۵ ، ۲۱:۳۹ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

پیمان کارگر، درباره این قرار داد ها در گفت وگو با اقتصاد نیوز توضیح داد: "با هر دو شرکت تفاهم نامه همکاری امضا کرده ایم و هم اکنون در حال کار بر روی جزئیات قرار داد هستیم. بر اساس برنامه‌ریزی جدید رنو، نوع همکاری ما با ایران‌خودرو و سایپا تغییر می‌کند. ما دو سرمایه‌گذاری مشترک جداگانه را با ایران‌خودرو و سایپا شکل خواهیم داد، یک جوینت‌ونچر با ایران‌خودرو و یک جوینت‌ونچر با سایپا. "

او گفت: "تا آنجا که مشخص شده رنو، بن‌رو را در اختیار خواهد گرفت. سهم رنو برای خرید و اداره این شرکت حداقل۶۰ درصد است. ما به گونه‌ای هم در ایران خودرو و سایپا کار خواهیم کرد که سهام مدیریتی داشته باشیم. در سایپا سهم ۶۰ درصد با رنو و ۴۰ درصد با سایپا خواهد بود در ایران خودرو هم روش همکاری مشابه است. "

کارگر افزود: "با این روش مدیریت فروش، خدمات پس از فروش و تولید با ما خواهد بود، این‌گونه مطمئن می‌شویم که می‌توانیم به مشتریان به بهترین روش خدمات بدهیم تا از ما راضی باشند و کیفیت را در بهترین شکل حفظ کنیم. البته هنوز در حال کار بر روی جزییات قرارداد هستیم. در باره ایران خودرو هم فعلا در حالا مذاکره برای انتخاب سایت تولیدی در این شرکت هستیم و باید ببینیم کدام یک از سایت های این شرکت به رنو واگذار خواهد شد. "

وی تصریح کرد: "بسیاری از از خودرو هایی که برنامه تولید آن را داریم هنوز در هیچ کجای جهان تولید نشده اند. در سایپا بر روی پلت فرم x52 کار می کنیم این پلت فرم توسعه یافته پلت فرم تندر ۹۰ یا همان X90 است . بر روی این پلت فرم خودرو های مدل جدید سیمبل و داستر طراحی خواهند شد . برای تولید در بن رو هم با سایپا بر سر تولید یک خودرو سدان و یک خودرو شاسی بلند بر روی پلت فرم x52 به توافق رسیده ایم."

مدیر عامل خاورمیانه رنو گفت: "محصولاتی که قرار است در سایپا تولید شوند هنوز در حال طراحی هستند و تولیدات این خودروها در سایپا همزمان با سایت‌های دیگر رنو رخ خواهد داد. ما مانند باقی خودروسازان خارجی دیگر قرار نیست محصولات تاریخ گذشته و قدیمی به ایران بدهیم بلکه از این به بعد محصولاتی که با ایران‌خودروو سایپا تولید خواهیم کرد، جدیدترین محصولات رنو خواهد بود که بسیاری از آنها در حال طراحی هستند. پلت‌فورم ۵۲ پلت‌فورمی است که جایگزین پلت‌فورم ایکس ۹۰ که متعلق به تندر۹۰ است در رنو شده است. یکی از محصولات این کلاس مدل آینده داستر است که در حال طراحی است و قرار است در سایپا تولید شود. "

او افزود: "در ایران خودرو قرار است مجموعه خودرو هایی که بر روی پلت فرم کوئید که ارزان قیمت ترین خودرو رنو است تولید شود این خودرو شامل انواع مختلف از سدان تا هاچ بک خواهد بود."

کارگر در خصوص کیفیت رنو کوئید گفت:  "محصولی که ما در ایران عرضه خواهیم کرد با کوئید هندوستان متفاوت خواهد بود. ما در حال توسعه نسل جدید کوئید برای برزیل هستیم این خودرو قطعا سه ستاره ایمنی خواهد داشت خودرو تولید شده در ایران هم مشابه کوئید برزیل خواهد بود و سه ستاره خواهد داشت. رنو کوئید تولیدی در ایران با تندر ۹۰ از نظر ایمنی وضعیت یکسانی دارند. "

مدیر عامل رنو پارس در خصوص همکاری ایران خودرو و نیسان برای تولید خودورهای داتسون گفت: "ما و نیسان با اینکه همکار و شریک هستیم در بسیاری از بازار ها با هم رقابت داریم به عنوان مثال رنو کلیو و نیسان میکرا در یک کلاس هستند ولی زمانی که نیسان تصمیم به تولید و فروش این خودرو در اروپا گرفت ما در سایت تولیدی رنو در فرانسه این تولید را انجام دادیم چرا که کلیو و میکرا تشابه پلت فرم دارند . این اتفاق در بازار هند هم افتاده است. پس در ایران هم می تواند تکرار شود تشابه پلت فرم محصولات کوئید و داتسون سبب می شود اگر این خودرو در یک مکان تولید شود تولیدشان اقتصادی بشود چون ما بر روی قطعاتی یکسان چندین محصول مختلف را تولید خواهیم کرد. "

قرار است ۱۲ تا ۱۴ خرداد ماه یک هیات بلند پایه از قطعه سازان ایران شامل ۴۹ شرکت از ۲۵ گروه راهی فرانسه شوند. این شرکت ها در روز اول با استانداردهای خرید و مهندسی رنو آشنا خواهند شد. در روز دوم نمایشگاهی برای ارائه توانمندی های قطعه سازان ایرانی در ۲۵ غرفه در مرکز تحقیقات رنو برای ۱۲ هزار مهندس در شهر پاریس برگزار خواهد شد تا شرکت های قطعه سازی  ایرانی توانمندی ها خود را به مسئولان خرید و مهندسی رنو و نیسان نشان دهند. شرکت های قطعه سازی مانند گروه عظام ، آذین خودرو ؛ فنر لول ،البرز قطعه ،کروز و جم ساز برخی از این قطعه سازان منتخب ایرانی هستند.

کارگر درباره این برنامه و همکاری قطعه سازان ایرانی با رنو گفت: "ما می خواهیم قطعه سازان ایرانی را وارد زنجیره جهانی رنو نیسان کنیم برای همین منظور در مرکز تحقیقات رنو در پاریس که ۱۲ هزار مهندس در آن کار می کنند همایشی را برای ارائه توانمندی های قطعه سازان ایرانی بر گزار می کنیم در این برنامه ابتدا قطعه سازان ایرانی با دنیای رنو بیشتر آشنا خواهند شد و با روش های مهندسی و خرید رنو آشنا می شوند روز دوم با حضور ۷۰ نفر از مدیران قطعه ساز ایرانی و با حضور ۴۹ شرکت که شامل ۲۵ گروه قطعه سازی می شوند نمایشگاهی را در پاریس برای نشان دادن توانمندی های این قطعه سازان برگزار خواهیم کرد."

وی ادامه داد: "این کار باعث می شود بسیاری از مهندسان و مدیرانی که با گروه رنو نیسان کار می کنند از توانمندی های صنعت قطعه سازی ایران آگاه شوند. این نمایشگاه به غیر از رنو سبب می شود قطعه سازان ایرانی با همکار رنو یعنی نیسان هم بتوانند ارتباط برقرار کنند . و اگر قطعه سازان ایرانی توانمندی های خود را افزایش دهند علاوه بر رنو می توانند به نیسان هم قطعه صادر کنند. ما برنامه گسترده برای همکاری با صنعت قطعه ایران داریم ما در بسیاری از کشورهایی که تولیدخودرو نداریم مانند تونس هم با قطعه سازان کار می کنیم حال آنکه هم در ایران تولید خودرو داریم و هم برای ما ایران حالت استراتژیک دارد برای همین کار ما با قطعه سازان ایران بسیار مهم و دراز مدت خواهد بود."

novin
۰۳ شهریور ۹۵ ، ۰۲:۵۷ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر